0

آشنایی با سفته و نحوه پرکردن اصولی و قوانین مربوط به آن

  • کد خبر : 3217
  • ۰۹ آبان ۱۳۹۹ - ۲۰:۱۱
آشنایی با سفته و نحوه پرکردن اصولی و قوانین مربوط به آن
در حالت کلی سفته که در پاره‌ای اوقات با نام‌های دیگری نظیر فته طلب نیز شناخته می‌شود، سندی است که شخص صادر کننده با امضا کردن آن متعهد می‌شود که مبلغ قید شده در این سند را در موعد مقرر یا هر زمان دیگری که دارنده‌ی سفته تقاضا کند به او بپردازد.
سرویس حقوقی آراس(صبحانه پرس) –  سفته یک نوع سند می باشد که فردی که آن را می دهد متعهد می شود در زمان معین مقدار پولی را که در سفته نوشته شده است را باز پرداخت کند. سفته ها باید کامل نوشته شوند و مهر و امضاء طرفین هم باید در آن وجود داشته باشد. در نظر داشته باشید که طبق قوانین تجارت سفته ای که داده می شود باید دارای مهر و یا امضا طرفین، مبلغ به حروف، تاریخ و نام گیرنده وجه باشد و حتما باید نام صادر کننده و محل اقامت او ثبت شود. در نظر داشته باشید که اگر سفته برای افراد معینی صادر شود که باید نام آن هانوشته شود و در غیر این صورت باید در وجه حامل باشد. زمانی که شما در وجه حامل سفته ای را صادر می کنید باید در نظر داشته باشید که هر فردی می تواند از شما طلبکار شود بنابراین بهتر است نام افراد را دقیق ذکر کنید. در بسیاری از قوانین تجارت دنیا از جمله فرانسه نوشته شده است که اگر یکی از موارد مندرج در سفته خالی باشد دیگر اهمیتی ندارد و فرد طلبکار نمی تواند از آن سفته استفاده کند. ولی در قوانین ایرانی چنین چیزی ذکر نشده است. باید بدانی که اگر سفته مطابق قانون پر نشود وجهه  قانونی ندارد.
به عنوان شخصی که صادر کننده  است می بایست پس  از مهر و امضاء و قبل از تحویل دادن نکات زیر را رعایت فرمایید:
فسخ تمبر مالیاتی: برای دریافت اوراق سفته بانک به نسبت مبلغ مورد نظر از شما مبلغی را دریافت می کند. و در اصلاح قانونی می گویند شما سفته را خریده اید. اما امروزه جایگزین فسخ تمبر مالیاتی شده است.
قید کردن تاریخ صدور سفته: تاریخی را که فرد صادر کننده سفته را به طرف مقابل خود می دهد.
ثبت مبلغ معین برای سفته: مبلغی که در حاشیه سفته نوشته شده است حداکثر مبلغی است که شما می توانید تضمین به پرداخت آن کنید. ضمناً نوشتن مبلغ به حروف در سفته الزامی است.
تعیین گیرنده ی وجه: در این قسمت شما باید نام کسی که سفته را به نفع او صادر می کنید را بنویسید و یا از عبارت وجه حامل استفاده کنید. اگر نمی خواهید سفته شما در بازار دست به دست بچرخد از نوشتن وجه حامل خودداری کرده و اسم شخص را ذکر کنید.
تعیین تاریخ تادیه ی سفته: تاریخ بازپرداخت سفته را می توان به صورت قرارداد یا عندالمطالبه قرارداد و یا برای آن یک مهلت تعیین کرد.
هر سفته یک فرم چاپی مخصوص به خود  دارد و حاوی مندرجاتی است که باید به درستی آن ها را کامل نمود.
مطابق ماده ۳۰۸ قانون تجارت، برخی از این نکات از شرایط اساسی اعتبار سفته می باشد و عدم رعایت آن ها سفته را از سندیت و اعتبار می اندازد مثل مهر و امضاء، مبلغ، گیرنده وجه و تاریخ پرداخت ولی سایر مندرجات سفته مانند مکان تأدیه و. .. از سندیت و اعتبار سفته نمی کاهند ول قید آن ها ضروری است.
بطور کلی مطالبی که در سفته باید قید شود شامل موارد زیر می باشد:
نام و نام خانوادگی گیرنده وجه: مطابق ماده ۳۰۷ قانون تجارت، در سفته، گیرنده وجه شخصی است که سفته در وجه یا به حواله کرد او صادر می شود و قید نام او ضروری است. ولی سفته را بر خلاف برات، صادر کننده نمی تواند به نام و به نفع خودش صادر نماید.
نام و نام خانوادگی صادر کننده وجه: این قسمت نیز در سفته باید کامل شود.
مهر یا امضاء صادر کننده: عدم درج مهر یا امضای صادر کننده، سفته را از سندیت و اعتبار ساقط می کند.
تاریخ صدور: نیازی نیست تاریخ صدور سفته به تمام حروف نوشته شود ولی قید روز، ماه و سال تاریخ صدور سفته ضروری است و الا سفته اعتبار ندارد.
مبلغ سفته: بند ۱ ماده ۳۰۸ قاون تجارت، تعیین مبلغ سفته را با تمام حروف ضروری دانسته است ولی عدم رعایت این شرط، سفته را از اعتبار نمی اندازد زیرا از شروط اساسی محسوب نمی شود.
تاریخ پرداخت: مطابق بند ۳ ماده ۳۸ ذکر تاریخ پرداخت در سفته ضروری است و می تواند عندالمطالبه، به وعده معین و یا به رؤیت باشد که در ادامه مفصلا به توضیح آن خواهیم پرداخت.
مکان تأدیه: مکان تأدیه نیز باید در سفته ذکر شود ولی  مطابق ماده ۳۰۸، از مندرجات ضروری سفته محسوب نمی شود و عدم ذکر آن منجر به ازبین رفتن اعتبار سفته نمی شود.
تمبر مالیاتی: تمبر مالیاتی هزینه ای است که بابت خرید هر برگ سفته باید پرداخت کرد و نرخ آن بر حسب مبلغ اسمی هر سفته متفاوت است.
ادرس محل اقامتگاه صادر کننده: این قسمت نیز باید تکمیل گردد ولی در ماده ۳۰۸ به عنوان شروط اساسی از آن ذکر نشده است.
محل پرداخت سفته:  نیز باید ذکر گردد ولی عدم ذکر آن لطمه ای به اعتبار سفته نمی زند.
عدم رعایت مقررات سفته
اگر فاقد امضاء یا مهر باشد، سفته سندیت ندارد یعنی حتی یک سند عادی هم نیست.
در صورتی که سفته فاقد تاریخ باشد: سفته به رؤیت محسوب می شود. یعنی تاریخ رویت چک، تاریخ صدور محسوب می شود.
در صورتی که سفته فاقد محل پرداخت باشد: محل صدور، محل پرداخت محسوب می شود.
درصورتیکه سفته فاقد محل صدور باشد: سفته همچنان معتبر خواهد بود ولی اعتبار اسناد تجاری را ندارد و فقط یک سند مدنی است و محلی که کنار نام متعهد ذکر شده است، محل صدور می باشد.
اگر سفته در وجه شخصی معینی صادر شود نام وی باید حتما ذکر شود و اگر ذکر نشود، عنوان در وجه حامل در آن ذکر می شود.
کاربردهای قانونی سفته
باید بدانید تنها چیزی که می تواند در دنیای امروز جلوی بسیاری از اختلافات را بگیرد دانستن حقوق متقابل می باشد. باید بدانید که با دانستن این موضوع می توانید از بسیاری از دعوا ها و شکایت هایی که به زندان ها ختم می شود جلوگیری کنید. سفته یکی از اوراق تجاری می باشد که باید در نوشتن آن ها دقت بسیار زیادی داشته باشید زیرا در صورت عدم توجه ممکن است مشکلات بسیار زیادی برای شما ایجاد کند. در نظر داشته باشید که افراد با دادن سفته متعهد می شوند پول قرضی را در موعود معین پرداخت کنند. این اوراق بهادار در موارد مختلفی استفاده می شود که شامل :
پرداخت وجه
کسب اعتبار
تضمین اجرای تعهدات
استفاده از سفته در معاملات بازرگانی
استفاده از سفته برای گرفتن وام
استفاده از سفته برای حسن انجام کار  توسط کارمندان
نکته : در نظر داشته باشید که در بازار های ایران شایع ترین موردی که از سفته استفاده می شود برای ضمانت می باشد.
سفته های بدون نام
در نظر داشته باشید که اگر بدهکار سفته ای را صادر کند و نام طلبکارش را در آن ننویسد فردی که به عنوان طلبکار از او یاد می شود می تواند سفته را به دیگری بدهد و به اصطلاح قانونی آن را حواله کند. در واقع حواله کردن این امکان را به طلبکار می دهد تا سفته را به شخص دیگری بدهد تا آن فرد برای وصول آن اقدام کند. باید بدانید که اگر سفته حواله شد و در آن خط خوردگی ایجاد شد دیگر نمی توان آن را به فردی دیگر حواله کرد.
سقف سفته ها
همانطور که گفتیم سفته دارای کاربرد های قانونی می باشد و هر برگ از آن دارای سقف خاصی اسفته برای  حست. مثلا اگر بر روی اوراق نوشته باشد ده میلیون ریال یعنی این داکثر ۱ میلیون تومان اعتبار دارد.
نحوه وصول سفته
باید بدانید که دو راه برای وصول سفته وجود دارد که می توانید از آن ها استفاده کنید. چون سفته دارای کاربرد های قانونی می باشد نحوه وصول آن نیز قانونی می باشد.
اسناد رسمی
دارنده های سفته می توانند در صورتی که به همه کار های خود عمل کرده باشند می توانند به اسناد رسمی مراجعه کنند و طلب خود را از دارنده وصول کنند. در این بین می توانند از توقیف اموال هم استفاده کنند.
داد گستری
در نظر داشته باشید در صورتی که دارنده های سفته کار های خود را انجام داده باشند و به تعهدات خود عمل کرده باشند می توانند از طریق دادگستری سفته خود را وصول کنند و در صورتی که فرد طلبکار نتواند مبلغ را پرداخت کند می توانند حکم بازداشت او را بگیرند.
چک و سفته هر دو اوراق تجاری اند و برخی از اصطلاحات آن ها با هم مشترک می باشد و گاها کاربرد های یکسانی دارد ولی این دو با یک دیگر فرق های بسیار زیادی دارند و نمی شود آن ها را یکسان دانست.  بهتر است بیش تر از حدی که می توانید مبلغ های چک و سفته را ننویسید زیرا می توانند برای وصول آن شما را به زندان بیندازند. در ادامه می توانید با کلیک بر روی لینک های مقابل سایر مقالات آرگا را در زمینه راهنمای وصول سفته و نحوه نوشتن چک مطالعه کنید.
لینک کوتاه : https://sobhanepress.ir/?p=3217

برچسب ها

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.