آیت اندیشه و پارسایی

امین بهرامی(شریعت شوشتری)

کد خبر: ۴۶۷۲۱

تاریخ: ۰۱ دی ۱۴۰۳ - ۰۰:۱۴

در هر جامعه‌ای توجه به مفاخر علمی و اجتماعی از ملزومات آن اجتماع است بزرگداشت یاد و سیره الگوهای با ارزش انسانی علاوه بر قویت خودباوری در بین مردم زمینه‌های ترقی را در بین آحاد جامعه به خصوص نسل جوان را فراهم آورده و مردم، نسبت به پیشینه و تاریخ بزرگان خود مطلع خواهند شد نتیجه شناخت و تکریم بزرگان علمی و معنوی و اجتماعی، گرفتار نشدن مردم در دام مکاتب مسموم غربی است در میان بزرگان جامعه اسلامی ما فقهای عالیقدر و مراجع عظام تقلید با کوشش‌های بی‌وقفه در جستجوی علم و تقوا هستند و و دائماً با نادانی ه مبارزه می‌پردازند در میان عموم مردم از جایگاه خاص و احترام بسیار برخوردارند، زیرا علمای دین وارثان انبیاء الهی و مرزبانان اسلام راستین هستند،لذا همواره موردتکریم جامعه ایمانی می باشند. یکی از ستارگان پرفروغ آسمان اندیشه و پارسایی علامه محقق و فقیه عالیقدر اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام حضرت آیت الله العظمی حاج سید محمد موسوی جزایری (قدس الله نفسه الزکیه)است.پیامبراعظم(صلی الله علیه وآله)می فرمایند:عندذکرالصالحین تنزل رحمه رب العالمین.هر(محفلی)که یادی از خوبان شود خداوند آنجا را مهبط رحمتش قرارمی دهد.(۱) آن فقیه معظم و شخصیت جلیل القدر شایسته هرگونه تکریم و ابراز محبت است و از باب حدیث شریف یاد شده در ۲۹ آذر سالروز ارتحال ملکوتی آن عالم مهذب برآن شدیم تا در یادنامه ای به گوشه‌ای از فضائل علمی معنوی و اجتماعی آیت الله العظمی حاج سید محمد موسوی جزایری (ره) بپردازیم:

توالد و دوران طفولیت ایشان:

آن آیت علم و پارسایی ز چهره‌های درخشان فقاهت و از سادات مکرم جزایری و از احفاد علامه نحریر و محدّث بزرگ شیعه سید نعمت الله جزایری (ره)می باشد که در عهد سلطنت احمد شاه قاجار و در سال ۱۲۹۲ شمسی مطابق با اول ربیع الاول سال ۱۳۴۳ قمری در شهرِ عالم خیزِ دارالمومنین شوشتر دیده به جهان گشود والد محترم ایشان سیدی با صفا به نام حجت الاسلام سید علی اکبر واعظ بود که به امر خطیر تبلیغ و منبر اشتغال داشت و اخلاص ایشان بر همگان مشهود بوده است. پیرامون تحصیلات ابتدایی مرحوم آیت الله العظمی موسوی جزایری (رضوان الله تعالی علیه)فرزند بزرگوار ایشان آیت الله حاج سید علی موسوی جزایری (حفظه الله) می‌فرمایند: مرحوم والد از دوران کودکی علاقه وافری به علم آموزی داشت و تحصیلات ابتدایی خود را در مکتب خانه مرحوم حاج رجب علیِ ملا یوسف معروف به حاج آخوند فرا گرفت و نزد آن مرحوم کتاب‌های درسی، قرآن، جودی، نصاب و منشأت میرزا مهدی نادری را آموخت همچنین علم حساب را نزد آیت الله آقا سید محمدعلی امام و آقا سید حسین آل محمد (رضوان الله علیهما) فرا گرفت. در رابطه با شوق فراوان آیت الله العظمی حاج سید محمد موسوی جزایری(طاب ثراه)، به قرآن عالم زاهد و با اخلاص آیت الله حاج سید طیب موسوی (مدظله العالی) موسس مدرسه علمیه امام جعفر صادق (علیه السلام) اهواز ماجرایی در همین رابطه برای نگارنده نقل کردند که انتشار آن برای ثبت در تاریخ خالی از لطف نیست. ایشان فرموده بودند: (مرحوم حجت الاسلام آقا سید علی اکبر واحد والد ماجد حضرت آیت الله موسوی جزایری(ره) با مرحوم والد ما حجت الاسلام والمسلمین سید یدالله موسوی(ره) رفاقت صمیمی داشت. ابوی نقل می‌کردند که: استعداد مرحوم آیت الله موسوی جزایری(ره) در فراگیری قرآن عجیب بود. وقتی مرحوم والد ایشان آقا سید محمد را می‌آورد تا به او قرآن بیاموزم، گاهی حواسم به جای دیگری بود،او به من می‌گفت: عمو سید یدالله به پدرم خواهم گفت که وقتی من برای شما قرآن می‌خوانم اصلاً توجهتان به من نیست.این در حالی است که معمولاً باید بچه‌ها را مجبور به درس خواندن کنند ،ولی مرحوم آیت الله جزایری(ره)بگونه‌ای بودند که در سن طفولیّت استاد را متوجه می‌کرد تا حواسش را نسبت به ایشان جمع کند.)

ورود معظم له به حوزه علمیه؛

فقیه عالیقدر حضرت آیت الله العظمی حاج سید محمد موسوی جزایری در سن ۱۴ سالگی وارد حوزه علمیه شوشتر شد و در زمره شاگردان مرجعِ تقلیدِ عمومِ مردم شریف خوزستان حضرت آیت الله العظمی آقاسیدمهدی آل طیب(نورالله مرقده الشریف) و زعیم حوزه علمیه شوشتردرآمد. آیت الله حاج سیدعلی موسوی جزایری (حفظه الله) در مورد سیر تحصیلی مرحوم والدشان می‌فرمایند:( آقا، در محضر آیت الله العظمی آقا سید مهدی آل طیب(ره)ابتداتصریف و الفیه و سیوطی و پس از آن صمدیه و حاشیه و مغنی و مطوّل را درس خواند. سپس معالم و قوانین و شرح لمعه را نزد مرحوم علامه محقق حاج شیخ محمد تقی شیخ شوشتری(ره) و بخشی از مکاسب شیخ اعظم انصاری(ره) و یک دوره کفایت الاصول مرحوم آخوند خراسانی(ره) را نزد آیت الله العظمی آقا سید مهدی آل طیب(ره) فرا گرفت.مرحوم والد بخشی از رسائل و دوره کامل فصول را در محضر آیت الله حاج شیخ محمد کاظم شیخ(ره) تلمذ نمود.